بسم الله النور علی نور
اصل نوشت :
دهه فجر انقلاب اسلامیه. خداییش برنامه های تلویزیون امسال سبک و سیاقی متفاوت پیدا کردن و به نظر من یه نموره از چند سال گذشته بهتر شده.  برنامه های تاریخی که گذاشتن ، واقعا روشنگرانه هستش. دستشون درد نکنه. اما از بزرگداشت انقلاب تو مدارس، اگه چیزی نگم، بهتره. فقط تزئینات و ایستگاه صلواتی و .... همین. و یه نسل امروزی اگه قرار باشه که تو مدرسه هم در مورد انقلاب  و امام و شهداء، روشن نشه، کجا قراره که بفهمه؟ میدونین چی میشه؟ هیچی!! بچه شهید موقع ثبت نام به جای اینکه افتخار کنه، به مادرش تلنگر می زنه که نگو من بچه شهیدم..... بمونه بهتره پدرجون. آره، بگذریم.

تاخیر نوشت:
خب، از دو ، سه پست قبل تا حالا می خواستم در مورد یه موضوعی که دغدغه ش، حتی تو امتحاناتم رهامون
 نکرده صحبت کنم. این چند سالی که کار می کنم همیشه با یه معضل بزرگ روبرو بودیم. نمی دونم، اصلا زبونم نمی چرخه که راحت اسمش رو ببرم. اما خب، باید بگم تا بدونین دارم از چی حرف می زنم.
متاسفانه همیشه تو مدرسه با بچه هایی طرف هستیم که وسایل دیگران رو بی اجازه بر می دارن. به روایتی راحت تر با بچه هایی طرف هستیم که نمیدونیم باید باهاشون چه کنیم. از یه طرف وسایل بچه ها رو بی اجازه بر می دارند و از طرف دیگه نمی تونیم دنبال اثباتش رو بگیریم که با این کار ، یه بچه رو در مدرسه بدنوم کرده و تازه اگه بشه اثبات کرد.
نمی خوام اینجا عوامل مختلف رو بررسی کنم ، که خب البته اونم واقعا قابل توجه. خیلی ها فکر می کنن که ریشه این دزدی ها(متاسفم از بکار بردن این اسم)  فقر هست. اما باید بگم که اصلا اینطور نیست و فقر دقیقا یکی از آخرین دلایل این مهم می باشه. بچه ها خیلی راحت سر کیف های هم رفته و به صورت شوخی و جدی از خوراکی گرفته تا لوازم شخصی هم رو بر می دارن.
یکی از لوازماتی که بسیار اتفاق افتاده که تو مدارس گم میشه، متاسفانه موبایله. از یه طرف ما به بچه میگیم، گوشی با خودتون نیارید و از طرف دیگه پنهانی میارن و ما بعد از گم شدنش متوجه میشیم، که خب البته کاری هم نمیشه کرد.
ما خیلی سعی می کنیم که با بچه هایی که شناسایی میشن در این باب؟، ارشادی برخورد کنیم و نذاریم دیگران متوجه بشن. در یکی از موارد عجیب که چند وقت پیش رخ داد، موبایل یکی از بچه ها  گم شد و ..... بمونه حالا مهم اینه که وقتی فرد خاطی رو گرفتیم و نذاشتیم اون بچه متوجه موضوع بشه و موبایل رو دادیم به مغازه دار محل و تلفن و ...... مثلا یکی پیدا کرده و داده مغازه دار.
اینا مد نظرم نیست، اینش مهمه:
وقتی سوابق تربیتی و پرونده تربیتی اون بچه رو مطالعه می کردیم با مشاورمون، تو فرمی که اون بچه پر کرده بود در جواب سئوال اینکه بزرگ ترین آرزوتون چیه؟ گفته بود: داشتن گوشی مدل فلان( دقیقا همون گوشی که از دوستش برداشته بود.
شاید یکی از بزگترین دلایل این مطلب عدم آگاهی دادن خانواده ها به فرزندانشون در خصوص مسئله حق الناس و تفکیک مال غیر از خود باشه. خیلی از بچه ها اصلا با موضوع حق الناس آشنایی ندارن. نمی دونم بچه ای که موبایلی رو ببخشین بلند می کنه، یعنی تو خونه ازش پرسش نمیشه که این گوشی از کجا اومده؟؟
 من نتیجه گیری نمی کنم. فقط بدونین که گاهی بعضی بچه ها که عادت به این حرکت زشت دارن جزء متمول ترین بچه هامون هستن که انشاءالله در پست بعد یکی از عجیب ترین داستان های پیرامون این مطلب رو براتون می نویسم.

اس ام اس و یاد یه شهید
افسانه یکی از صمیمی ترین دوستانمه که از زمان محصلی با هم پشت یه نیمکت مینشستیم و الانم این چند ساله رو با هم همکاریم. افسانه فرزند شهیده و پدرش از سرداران جبهه های نبرد حق علیه باطل بوده. الان که داشتم متنم رو می نوشتم، اس ام اس این عزیز به دستم رسید و خب چون در بین همکارانم اون تنها کسی هست که اینجا رو می خونه و در ایام الله دهه فجر هستیم،  به ذهنم رسید که از همینجا یاد و خاطره پدر بزرگوارش رو محترم داشته و بگم که: افسانه جان، شهدا همیشه برا ما عزیز و محترم هستن. کاش پدر تو و بقیه شهدا از ما راضی باشند.
یا علی.

                                                                   یا رب نظر تو بر نگردد.