به نام خداي عيسي مسيح
خب، قرار بر اين بود که نامه اي به مسيح بنويسيم. همه گفتن و نوشتن و درد ودل کردن. به نظرم رسيد که بهتره اين نامه، اينجا از زبان يکي از خواهران عزيز مسيحي نوشته بشه. دوست عزيزم لطفي کردن و نوشتن. ممنونم آنژل بزرگوارم...

اي عيسي مسيح، اي فرزند خدا ، اي پيامبر صلح و دوستي و اي رواج دهنده ي برابري انسان ها ،
در پناه وجود بزرگوار شما ، ما آموختيم چگونه مهربان ، متواضع و پيرو حق و حقيقت و حقانيت باشيم ، آموختيم تنفر و حذر از دست آغشتن به خون بي گناهان را، انزجار عميق از پاهايي که در راه باطل شتاب مي ورزند. مگر نه اينست که به ما آموختي، چگونه در اوج قدرت دست ياري به ديگران و مدد و مهرباني به ضعفاء بدهيم.
چه شرم آور است که انسانهاي کافر و نا آگاه با اهداف دنيوي به دين ستيزي پرداخته و به منظور نيل به اهداف شوم و باطل خويش دست به آزار و شکنجه ي انسان هاي بي پناه آلاييده و چه شرم آورتر، که در اين راه حتي از جسارت و اهانت به مقدس ترين جنبه هاي زندگي بشري ، يعني اعتقادات پاک و مقدس ديني و مذهبي آنان نيز فروگذار نميکنند.
اي بزرگ معلم بخشايش
چگونه اين نا آگاهان نمي هراسند از نتيجه ي اعمال کريه شان و از عذابي که در انتظارشان است. من به درگاه تو از آنان شکايت نموده و به عنوان يک خواهر مسيحي ديني، از اهانت به پيامبر مسلمانان و کتاب ديني آنان و دين آسماني اسلام، اعلام انزجار مي کنم.
بارخدايا
اي عالم بي کران مهر و بخشايش و اي خورشيد بي همتاي بشريت ، چشمان اين گمراهان را به نور حقانيت و حلاليت خويش بگشا و راه خروج از طريق ناآگاهي را به آنان رهنمون باش.
آمين.
آنژل

پي نوشت
*کل نامه ي بالا، قلم و نگارش خواهر عزيزم آنژل بوده و به هيج عنوان ، حتي در نگارش آن دخل و تصرفي صورت نگرفته است.

*معمولا بعد از شرکت در اين جنبش هاي وبلاگي، عادت به دعوت افراد ندارم، اما اين نوبت دوست دارم از خواهر بزرگوارم که هميشه نامه هاي ايشون به امام رحمت ، باز گشاي دلتنگيهامون بوده دعوت بعمل بيارم برا نوشتن. خواهر عزيزم ايمانه ي مهربانم را دعوت به نوشتن ميکنم. تا در کنار نامه هاي ايشون به آقا، نامه اي نيز به پيامبر رحمت، عيسي مسيح داشته باشيم. ممنونم.

يا رب نظر تو بر نگردد.