بسم الله
درد، دلانه(1)
اپيزود اول (بالا غيرتا گير ندين ، خوش دارم بنويسم اپيزود و نه ، پرده) 
*صبح ساعت هشت ونيم، تلفنچي خط رو وصل ميكنه و ميگه: از اداره با مدير كار دارن، چون نيست به اتاق شما وصل ميكنم. تلفن جواب داده شد و گفتم كه خانم مدير هنوز نيومدن. و ساعت نه و نيم، بعد از اومدن مدير يه جنجال حسابي راه افتاد.  كه، آخه!!!  من (خودمو ميگه)، بعد از چند سال معاونت، چرا بلد نيستم دروغ مصلحتي بگم، مثلا : خانم مدير تو يكي از كلاسا داره با بچه ها حرف ميزنه. (شما جدي نگيرين. از الكي)
*ساعت يازده و....دوباره، اين دفعه آيفون به صدا در مياد ....بياين پايين يه بابايي اومده با مدير كار داره و ايشون گفتن با شما صحبت كنه. از پله ها ميري پايين ، هنوز از پاگرد آخر نپيچيدي كه صداي داد و فرياد اون ولي رو ميشنوي و ميفهمي كه بايد.... خوب تنت رو چرب كني...
*ساعت دوازده ، تلفن مستقيم از اتاق مدير: از ترس با دو طبقه فاصله، تلفن رو كه بر ميداري از رو صندلي به حالت خبردار واميستي و جواب ميدي. مدير ميگه: زنگ تفريح بعدي به خانوم فلاني تذكر ميدي كه......... بعدشم ميگه كه: نذاري بفهمه من گفتم، از طرف خودت بگو. 
**تازشم ، اصلا بعضي از مديراي مريخي، اخبار از بعضي ناظماي مريخي نميخوان كه نع... بَده و خطرناك و تازشم بعضي معلماي مريخي به بعضي ناظماي مريخي انگ جا......بودن نميزنن.
و قس علي هذا...........

اپيزود دوم: (دِ... بابا مگه قرار نشد به اين كلمه گير ندين؟؟).  
*هفته معلم... و خوب نميشه كه معلم برا خودش تدارك ببينه، اي بابا نشستين ؟ پس كي از معلما پذيرايي كنه؟؟  معاونا بجنبن...
*روز تربيتي،  خانماي معاون مقدمات برنامه برا اين روز رو بچينن..
*بابا !! فردا روز دانش آموزه، چه برنامه اي دارين؟؟.. برا اينكه كسي ندونه و سورپريز بشه!!! ناظما تدارك پذيرايي از بچه ها و نظم جشن و خريد كادو و ......      
*روز كارگرو تجليل از خدمتگزاران.......اعياد......مراسمات مذهبي و نظم....
*معلما ، مدارك بيارن برا انتخاب معلم نمونه، اردوي مديران نمونه، تربيتيهاي برگزيده ميرن مشهد، مشاوران نمونه.......تجليل از دفترداران زحمتكش.....
*اعتصاب معلمين زحمتكشه، تو هم ميري اعتصاب و يه فكر پليد ميگه اقلا يك ساعت به اين هوا بشين،  كه، يهو...ترق يه چيزي ميخوره تو سرت و  بر ميگردي ميبيني مدير (البته به قول خودش با شوخي) با كتاب زده تو سرت كه ...اِ...اِ...تو نشستي؟؟ الان بچه ها همديگه رو ميخورن!!! پاشو زود برو تو راهروها.

اپيزود سوم: (آفرين، كه ديگه گير ندادين)
*موقع ثبت نام : دلت ميسوزه و پول فوق برنامه رو، از يكي نميگيري و...دوساعت بعد باز خواست ميشي!!! ده روز بعد.... از شكايات بازرس مياد و بعد از بررسي.... كي اين فيش هارو گرفته؟؟؟ چه بازرس.......خوب اين ديگه پرسيدن داره؟؟
*اوليا از مدرسه شاكي هستن و به اداره شكايت كردن و خوب، مدير كه نميتونه مقصر باشه!!! دبيرا هم كه مقصر نيستن!!! بچه ها هم كه عمرا !!! اگه تقصير داشته باشن....خوب معلومه ديگه صبح ساعت 8 ميري ارزشيابي برا جواب.
*از حراست زنگ ميزنن: ديشب از بيمارستان .... خبر دادن كه يكي از بچه هاتون خودكشي كرده ( طبق بخشنامه خودكشي محصلين ، بايد مراتب به اطلاع منطقه مربوطه رسونده بشه) برا پاسخ بيايين اداره ببينيم احيانا شما به ايشون گفتين بالاي چشمت ابروست يا نه؟؟
*بچه هاي اقلا 15 سال سن ، تو حياط بازي ميكنن، يكي ميخوره زمين و سرش اوخ ميشه !! كي مقصره؟؟؟ خوب معلومه ، پرسيدن داره؟؟
*...دِ....دِ....دِ...تو !! توي نماز خونه چه ميكني؟؟ مگه ناظما ميان نمازخونه ؟؟ پس كي مواظب بچه ها باشه ، بدو تو طبقات..
*مدير عوض ميشه ، خوب مدير جديد حق داره بابا ، ميخواد با خودش ناظم جديد بياره، صبح برو خودت رو اداره معرفي كن...

آخ....آخ....آخ....بازم بگم؟؟؟
آقا...!!! ما ناظما چي كارَه بيديم؟؟؟
نه معلميم و نه تربيتي و نه مدير و نه دروغگو و نه جاسوس(سعي كنين به اين كلمه، گير ندين)   و نه........!!!‏ فقط كتك خورمون ملسِ. بالاخره، خودمونم نفهميديم ما چي كارَه بيديم!!!!
اصل القضيه:
اصلا هم، درد دل نبود و اصلا هم دلم پر نبود از روزگار و هوس هم نكرده بودم كه براتون از درد دلام بگم....از اين آدمكها خوشم ميومد، گفتم كه يه پست براشون بنويسم...نع ..يعني اين آدمكها رو برا يه پست نوشتم...نع....
** با تموم اين احوال............. كارمون رو   عشق است.
اين بنده سرا پا تقصير، دو روز پيش اين متن رو نوشتم و تاريخ ارسال رو برا صبح جمعه زدم و ديشب آخرين ويرايش رو برا ارسال انجام دادم و شرمنده اگه اين مطلب باعث شده كه اسم وبلاگ در ليستهايتان بالا اومده و خرج راه اضافه بر گردنتان گذارده . (اين رو به حساب بي سواتي اينجانب و عدم آگاهي نسبت به اين مهم بدانيد. عفوا كثيرا).كي ميگه ناظما بي تقصيرن!!! 
                                                                           يا رب نظر تو برنگردد.