• وبلاگ : نوشته هاي يك ناظم
  • يادداشت : گفتن بنويس، ما هم نوشتيم
  • نظرات : 3 خصوصي ، 34 عمومي

  • نام:
    ايميل:
    سايت:
       
    متن پيام :
    حداکثر 2000 حرف
    كد امنيتي:
      
      
     

    يا حنان

    سلام خانوم ناظم!

    خوبيد ان شاءالله؟به حق كه تجربه بزرگترين معلم زندگيه!‏ممنون كه معلم زندگيتون رو در اخيتارمون گذاشتيد.

    اما خب يه چيزي هست ديگه!!!! دهه!!!‏اگه قرار باشه همه كوتاه بنويسن،‏اون وقت ملت بي كار ميشن ديگه!! پس كي بياد سه پيچ بشه كه چرا بلند مي نويسي؟؟ من به شخصه هر چي هم خودم رو بچلونم نمي تونم كوتاه بنويسم!!!! فسقول چي بودم انشاء مي نوشتم زير ده صفحه نميومد!!!‏معلم ميگفت فلاني بيا بخون بچه ها غمشون ميگرفت كه بايد داستان گوش بدن!!!!

    يه مساله ديگه هم هست. من اعتقاد دارم مطلب علمي بايد علمي باشه. البته با نظر شما موافقم (بگو حالا همه منتظر واستادن كه تو موافقت كني!!!) نبايد ثقيل نوشت . اما دليل نميشه علمي محاوره اي باشه!!!‏ البت يه مساله ديگه هم هست ها!!!‏ گربه دستش به گوشت نميرسيد مي گفت پيـــــــف بو ميده!!!‏من خودم استعدادش رو ندارم!!!‏ فكر ميكنم اين جوري بهتره!!!

    موفق باشيد و پايدار خانوم ناظم جون!

    التماس دعاي شديـــــــــــــــــــــــــــــــد!

    پاسخ

    سلام و ممنون. بله خوب اينم يه نظره. منظورم از روان نويسي محاوره اي نبود. سلامت باشين. محتاج دعام.